آدم نمی شوم من...

لبخندت

خرم می کند و

دوریت

سگم ...

زخم ها" خوب می شوند!
اما
"خوب شدن"
با
"مثل روز اول شدن"
خیلی فرق داره .

یادمان باشد : وقتی کسی را به خودمان وابسته کردیم !
در برابرش مسؤولیم …
در برابر اشک هایش ؛
شکستن غرورش ،
لحظه های شکستنش در تنهایی و لحظه های بی قراریش ….
و اگر یادمان برود !

در جایی دیگر سرنوشت یادمان خواهد آورد،

خدایـــــا

این بند دل آدم کجاست؟؟

ک گاهی با یک

اسم..

نگاه..

با حضور یک نفر..

و یا با یک لبخند “پاره میشود”

 

می گویند:

خوش به حالت!

از وقتی که رفته حتی خم به ابرو نیاوردی…!

نمی دانند بعضی دردها

کمر خم می کنند، نه ابرو…

 

گفته باشم …

 

من درد میکشم اما تو چشمهایت را ببند،

 

سخت است بدانم میبینی و بی خیالی …

 

تویی که روزگاری برایم درمان بودی ..

 

به نام کلام دروغین عشق

چند وقتی بود که میخواستم برای تو درد این قلبی را که شکستی و رفتی بنویسم

اما تا میخواستم بنویسم قطره های اشکم بر روی کاغذ میریخت

و نمی توانستم آنچه را که میخواهم بر روی صفحه کاغذ

خیس بنویسم.حالا دیگر یک قطره اشک نیز در چشمانم نمانده و

همان قلب شکسته ام تنها یادگار از عشقت به جا مانده

قلبی که یک عالمه درد دارد ، دردی که مدتهاست دامنگیرش شده است.

از آن لحظه ای که رفتی در غم عشقت سوختم و با لحظه های تنهایی ساختم.

نمی توانستم از او که مدتها همدل و همزبانم بود جدا شوم ،